Αιώνια Πατρίς
Πυθαγόρας

Ο Πυθαγόρας και οι μετενσαρκώσεις του

Μία από τις πλέον σημαντικές και αινιγματικές προσωπικότητες όλων των εποχών, που εμφανίστηκαν επάνω στον πλανήτη Γη, είναι αδιαμφισβήτητα ο μεγάλος δάσκαλος Πυθαγόρας.

Ο Πυθαγόρας από τη Σάμο, όχι μόνο θεωρεί ως δεδομένο τον περίφημο νόμο των επανενσαρκώσεων, στην εφαρμογή του οποίου στηρίζεται ολόκληρο το μετέπειτα εκπαιδευτικό και θρησκευτικό σύστημα της Αρχαίας Ελλάδος, αλλά ισχυρίζεται επιπλέον ότι είναι σε θέση να θυμάται και να αναγνωρίζει επακριβώς τις προηγούμενες ζωές του!

Αυτήν την άκρως σημαντική πληροφορία μας την μεταφέρει ο Διογένης Λαέρτιος στο βιβλίο του «Βίοι Φιλοσόφων» στο ειδικό κεφάλαιο που έχει γράψει για την ζωή και το έργο του Πυθαγόρα.

Το θέμα αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και αξίζει να ανατρέξουμε στο Ιερό Αρχαίο κείμενο, για να διαπιστώσουμε επακριβώς τα όσα ισχυριζόταν ο Πυθαγόρας: …Αυτό το γεγονός (των μετενσαρκώσεων του Πυθαγόρα) το αναφέρει ο Ηρακλείδης από τον Πόντο, ο οποίος ισχυρίζεται τα εξής:

Θεωρούσε δηλαδή ότι (ο Πυθαγόρας), πιθανώς είχε ζήσει κάποτε (σε κάποια άλλη ζωή) με το όνομα Αιθαλίδης και μάλιστα στην ζωή αυτή, ήταν γιος του Ερμή.

Αναφέρει επίσης, ότι ο Ερμής είχε πει στον Πυθαγόρα ότι θα μπορούσε να ζητήσει από αυτόν οποιαδήποτε χάρη, εκτός από το να τον κάνει Αθάνατο! Λέγεται λοιπόν, ότι αυτό που ζήτησε ο Πυθαγόρας από τον Ερμή, ήταν να του χαρίσει την δυνατότητα να γνωρίζει καθόλη την διάρκεια της ζωής του, αλλά και μετά τον θάνατό του, ότι συμβαίνει γύρω του.

(Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ερμής είναι ο Θεός της ορθής Ερμηνείας των ανεξήγητων φαινομένων, αλλά και ο Ψυχοπομπός. Επομένως ο Πυθαγόρας με την αίτησή του, αναφέρεται και συνδυάζει ακριβώς αυτές τις δύο ιδιότητες του Θεού)

Δηλαδή, ουσιαστικά αυτό που ζήτησε ο Πυθαγόρας, ήταν η δυνατότητα να έχει την πλήρη επίγνωση όλων των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω του σε ολόκληρη την διάρκεια της ζωής του, αλλά και μετά τον θάνατό του, να εξακολουθεί να έχει την πλήρη επίγνωση των μνημών που απέκτησε κατά την διάρκεια της ζωής του!

Σε μια επόμενη ζωή, ο Πυθαγόρας ενσαρκώθηκε ως κάποιος που λεγόταν Εύφορβος και στη ζωή αυτή, έφερε το τραύμα που προκλήθηκε κατά την ζωή που είχε ενσαρκωθεί ως Μενέλαος.

Ο Πυθαγόρας ισχυριζόταν ότι η ενσάρκωσή του κατά την οποία ονομαζόταν Εύφορβος, προηγήθηκε από την ενσάρκωσή του, στην οποία ονομαζόταν Αιθαλίδης και επομένως σαν συνέπεια αυτής της ενσάρκωσης ως Αιθαλίδης, θα έπρεπε να είχε λάβει το δώρο από τον Ερμή (της διατήρηση αυτής της ικανότητας) που θα του επέτρεπε κατά την περιπλάνηση της Ψυχής του (δηλαδή μετά θάνατον).

Ακόμα και αν μεταμορφωνόταν σε φυτό ή και σε ζώο πριν ενσαρκωθεί πάλι σαν άνθρωπος να εξακολουθεί να διατηρεί αυτήν την ικανότητα. Ακόμα και αν υποστεί και η δική του Ψυχή όλα τα δεινά τα οποία υφίστανται και οι υπόλοιπες Ψυχές κατά την διάρκεια της παραμονής τους στον Άδη. (Αναφέρεται δηλαδή στις ειδικές διαδικασίες που υπόκεινται οι Ψυχές όταν πεθάνει το υλικό σώμα, με αποτέλεσμα να χάνουν τις Μνήμες των προηγουμένων ζωών τους).

Γνώριζε επίσης, όταν ζούσε με το όνομα Εύφορβος, ότι μετά τον θάνατό του, θα επανέλθει στην επόμενη ζωή του με το όνομα Ερμότιμος, Σαν Ερμότιμος θα έπρεπε να επιβεβαιώσει και να αποδείξει το ποιος προϋπήρξε στις προηγούμενες ζωές του, με το να επισκεφτεί την περιοχή της Βραγχίδας.

Αφού εισέλθει λοιπόν στο Ιερό του Απόλλωνα που βρίσκεται εκεί, θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει την ασπίδα του Μενέλαου, (Αφού όπως αποκάλυψε, ο Μενέλαος υπήρξε κάποτε ο ίδιος, επομένως η ασπίδα αυτή ήταν δική του σε μία προηγούμενη ζωή του.

Θα έλεγε λοιπόν ότι όταν απόπλευσε από την Τροία, αφιέρωσε στον Απόλλωνα την ασπίδα του). Βεβαίως, η ασπίδα αυτή θα είχε ήδη σαπίσει, αλλά θα είχε παραμείνει όμως το πρόσωπο που διακοσμούσε την ασπίδα, το οποίο ήταν φτιαγμένο από ελεφαντόδοντο το οποίο αργεί να φθαρεί. (Το γεγονός αυτό το αναφέρει, διότι προφανώς, κάποτε στην Τροία ο Μενέλαος είχε πληγώσει την Ψυχή του Πυθαγόρα και σαν Ερμότιμος επέστρεψε στον ναό που βρισκόταν η ασπίδα ακόμα και σάπια για να θεραπεύσει την ψυχή του κατά το «Τρώσσας και Ιάσσεται…») και επειδή και ο Ερμότιμος κάποτε θα πέθανε, γνώριζε από πριν ότι θα μετενσαρκωθεί στον Πύρρο τον Αλιέα.

Και θα υπήρχε πάντα στην μνήμη του η γνώση ολόκληρης της σειράς των ενσαρκώσεων από τις οποίες πέρασε. Μετά τον θάνατο του Πύρρου, γεννήθηκε ο Πυθαγόρας ο οποίος είχε αποκτήσει την μνήμη όλων προσώπων που περιγράψαμε.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν διασώθηκε κανένα σύγγραμμα του Πυθαγόρα μετά την διάλυση της σχολής του. Ο Ηράκλειτος που ήταν φυσικός φιλόσοφος, λένε ότι το επιβεβαίωνε και έλεγε το εξής:
«Ο Πυθαγόρας που ήταν γιος του Μνησάρχου, περιέγραψε τους χαρακτήρες όλων των ανθρώπων και αφού δίδαξε αυτές τις περιγραφές, απέκτησε την φήμη του σοφού και του πολυμαθέστατου, αλλά παρόλα αυτά τον κακοποίησαν».

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

ΤΟΥΤΟΝ ΦΗΣΙΝ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ (WEHRLI VII, FG. 89) ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΥ ΤΑΔΕ ΛΕΓΕΙΝ,ΩΣ ΕΙΗ ΠΟΤΕ ΓΕΓΟΝΩΣ ΑΙΘΑΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΕΡΜΟΥ ΥΙΟΣ ΝΟΜΙΣΘΕΙΗ·ΤΟΝ ΔΕ ΕΡΜΗΝ ΕΙΠΕΙΝ ΑΥΤΩΙ ΕΛΕΣΘΑΙ Ο ΤΙ ΑΝ ΒΟΥΛΗΤΑΙ ΠΛΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ.ΑΙΤΗΣΑΣΘΑΙ ΟΥΝ ΖΩΝΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΩΝΤΑ ΜΝΗΜΗΝ ΕΧΕΙΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΝΤΩΝ.ΘΕΟΥ) ΕΝ ΜΕΝ ΟΥΝ ΤΗΙ ΖΩΗΙ ΠΑΝΤΩΝ ΔΙΑΜΝΗΜΟΝΕΥΣΑΙ,ΕΠΕΙ ΔΕ ΑΠΟΘΑΝΟΙ ΤΗΡΗΣΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΜΝΗΜΗΝ.ΧΡΟΝΩΙ Δ’ ΥΣΤΕΡΟΝ ΕΙΣ ΕΥΦΟΡΒΟΝ ΕΛΘΕΙΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΜΕΝΕΛΕΩ ΤΡΩΘΗΝΑΙ.Ο Δ’ ΕΥΦΟΡΒΟΣ ΕΛΕΓΕΝ ΩΣ ΑΙΘΑΛΙΔΗΣ ΠΟΤΕ ΓΕΓΟΝΟΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΑΡ’ΕΡΜΟΥ ΤΟ ΔΩΡΟΝ ΛΑΒΟΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΕΡΙΠΟΛΗΣΙΝ,ΩΣ ΠΕΡΙΕΠΟΛΗΘΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΟΣΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΖΩΙΑ ΠΑΡΕΓΕΝΕΤΟ ΚΑΙ ΟΣΑ Η ΨΥΧΗ ΕΝ ΤΩΙ ΑΪΔΗΙ ΕΠΑΘΕ ΚΑΙ ΑΙ ΛΟΙΠΑΙ ΤΙΝΑ ΥΠΟΜΕΝΟΥΣΙΝ.(ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΧΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΖΩΩΝ ΤΟΥΣ).ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΕΥΦΟΡΒΟΣ ΑΠΟΘΑΝΟΙ, ΜΕΤΑΒΗΝΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΕΡΜΟΤΙΜΟΝ,ΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΙΣΤΙΝ ΘΕΛΩΝ ΔΟΥΝΑΙ ΕΠΑΝΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΒΡΑΓΧΙΔΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣΕΛΘΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΙΕΡΟΝ ΕΠΕΔΕΙΞΕΝ ΗΝ ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕΝ ΑΣΠΙΔΑ,(ΕΦΗ ΓΑΡ ΑΥΤΟΝ, ΟΤ’ ΑΠΕΠΛΕΙ ΕΚ ΤΡΟΙΑΣ, ΑΝΑΘΕΙΝΑΙ ΤΩΙ ΑΠΟΛΛΩΝΙ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ,)ΔΙΑΣΕΣΗΠΥΙΑΝ ΗΔΗ, ΜΟΝΟΝ ΔΕ ΔΙΑΜΕΝΕΙΝ ΤΟ ΕΛΕΦΑΝΤΙΝΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ.ΕΠΕΙΔΗ Δ’ ΕΡΜΟΤΙΜΟΣ ΑΠΕΘΑΝΕ, ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΠΥΡΡΟΝ ΤΟΝ ΔΗΛΙΟΝ ΑΛΙΕΑ·ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΑΛΙΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΙΝ, ΠΩΣ ΠΡΟΣΘΕΝ ΑΙΘΑΛΙΔΗΣ, ΕΙΤ’ ΕΥΦΟΡΒΟΣ, ΕΙΤΑ ΕΡΜΟΤΙΜΟΣ, ΕΙΤΑ ΠΥΡΡΟΣ ΓΕΝΟΙΤΟ.ΕΠΕΙΔΗ ΔΕ ΠΥΡΡΟΣ ΑΠΕΘΑΝΕ,ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΠΥΘΑΓΟΡΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΡΗΜΕΝΩΝ ΜΕΜΝΗΣΘΑΙ. ΕΝΙΟΙ ΜΕΝ ΟΥΝ ΠΥΘΑΓΟΡΑΝ ΜΗΔΕ ΕΝ ΚΑΤΑΛΙΠΕΙΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΦΑΣΙΝ ΔΙΑΠΕΣΟΝΤΕΣ. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΓΟΥΝ Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΜΟΝΟΝΟΥΧΙ ΚΕΚΡΑΓΕ ΚΑΙ ΦΗΣΙ·»ΠΥΘΑΓΟΡΗΣ ΜΝΗΣΑΡΧΟΥ ΙΣΤΟΡΙΗΝ ΗΣΚΗΣΕΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΛΕΞΑΜΕΝΟΣ ΤΑΥΤΑΣ ΤΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΑΣ ΕΠΟΙΗΣΑΤΟ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΦΙΗΝ, ΠΟΛΥΜΑΘΕΙΗΝ, ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΗΝ.»

Σχετικά Άρθρα

Σωκράτης: «Όταν η Ψυχή είναι μόνη με τον εαυτό της»

Αιώνια Πατρίς

Δαίδαλος: Ο μεγαλύτερος εφευρέτης στην αρχαία Ελλάδα

Αιώνια Πατρίς

Μούσα Πολύμνια: Η προστάτιδα των Ιερών Ύμνων

Αιώνια Πατρίς

Όταν ο Αρχιμήδης «έπαιζε» με τα τετράγωνα

Υπερίων: Ο Θεός τιτάνας του ουράνιου φωτός

Αιώνια Πατρίς

Ηλιούγεννα: Το αρχαίο Ελληνικό έθιμο των Χριστουγέννων

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Διαβάστε Περισσότερα